Je hoogte
Wordt slechts beschouwd
Als indicatie van je houding
Want je bent slechts zo klein
Als je dromen
Je bent misschien klein Niet groot en lang
Maar ooit zul je Een reus genoemd worden
Want je bent slechts Zo klein als je dromen
Ik weet dat ik...
Sorry.
Ja, sorry daarvoor.
Dat verhaal vertellen we niet.
Nee. Wij zijn hier voor Pieter Konijn.
De held van ons verhaal.
Een jong konijn in een blauwe jas, zonder broek.
PIETER KONIJN
Pest iemand van je eigen grootte.
Met genoegen.
Ik bedoelde niet mezelf.
Ga je zijn tuin weer in?
Er zijn veiliger mogelijkheden voor een maaltijd.
Maar die zijn niet zo leuk.
Wat heb ik nou gezegd over bij Verhoef binnensluipen?
Zorg dat je de bloemkool probeert?
Brave jongen. Schiet maar op.
Zeg het maar, Benjamin.
Hij heeft het halve veld gemaaid,
dus hebben we misschien net genoeg tijd.
Zie hem nou.
Puur kwaad.
Zelfs zijn gras maait hij boos.
Ik heb een gek idee.
Laten we niet gaan,
want vorige keer ben je bijna gesnapt.
Je bent zo aandoenlijk.
Ik kan je wel opvreten.
Dat wil hij ook met je doen.
Hogen
Waarom ben jij altijd bovenop?
Omdat ik de oudste ben.
We zijn een drieling.
Ik blijf de oudste.
Met 16 seconden.
Wanneer heb voor het laatst je staart geborsteld?
Genoeg uitgerust. Kom op.
- Ja. - Ik race je.
Niet als ik begin.
Niet eerlijk.
Neem het maar op,
want we gaan het innemen.
Sorry. Geen idee waarom ik niet in vorm ben.
Ik eet alleen maar salade.
Het ligt aan de dressing. Leg dat ernaast.
Of neem een scheutje citroen.
Dat verandert je leven, geloof me.
Goed. Jullie weten hoe het gaat.
Ik zal niet zeggen dat wat we gaan doen
niet roekeloos, dom of zelfs gevaarlijk is.
Maar het lukt,
omdat we ieder een belangrijke rol spelen
die is toegesneden op onze specifieke talenten.
Uitkijk.
Held.
We gaan ervoor.
Ik ben gelijk achter je.
- Echt niet. - Waarom?
Ben je bang dat ik in een val kom,
mijn poot los moet knagen en jij me 'Stompie' noemt
voor de rest van mijn leven? Dat ik een verschrikkelijk litteken heb,
maar de echte littekens van binnen zitten?
Sorry dat je dat moest horen.
Geeft niet. We zijn familie. Dit is een veilige plek.
Kom maar op.
- Zijn we klaar voor? - Ja.
- Absoluut. - Altijd.
- Zal wel. - Ik ben dol op jullie.
We gaan ervoor.
Dit wordt leuk.
Sla, radijs, witlof.
Ik zal je zeggen waar ik vol lof over ben.
Hoe makkelijk je zijn groenten steelt.
Want witlof klinkt als mooie lof.
Leg de grap nou niet uit.
- Flopsie. - Hebbes.
Mopsie.
Wipstaart.
Ik heb het.
Tomaatje hier, tomaatje daar.
Aardappeltje hier, aardappeltje daar.
Maar ik zie hier helemaal geen aardappelen.
Houd op met die flauwe grappen.
Ik mag grappen maken wat ik wil.
Hij hoort ons niet boven de gras...
Maaier uit.
Konijnen.
Nee, stop.
- Wegwezen. - Ophoepelen.
Maak dat je wegkomt.
Nee, Pieter.
- Ik steek deze erin. - Niet doen.
- Vinden jullie dit een slecht idee? - Ja, het is een slecht idee.
Dat is me niet duidelijk, hoor. Ja of nee?
Honderd procent nee.
Ik zie je mond niet door het hek.
Nee, nee.
- Volgens mij zei je ja. - Nee.
- Ik ga voor ja. - Nee, Pieter.
- Wat? - O, God.
O, nee.
Nee.
Pieter, niet doen.
Wegwezen daar.
Konijn, ik stop je in een pastei.
Laat dat jasje maar achter.
Net als je vader.
Goedemorgen, meneer Verhoef.
O, u bent het.
Mooie dag, hè?
Geef dat konijn maar hier.
U hebt iets in uw...
Het komt goed.
Gaat het wel?
Knipoogde hij nou?
Ik wist niet dat we dat konden.
U ziet er goed uit.
Die ader die meestal bij uw slapen klopt, ziet er rustig uit.
Mediteert u tegenwoordig?
Dit is mijn tuin.
Ik zal het doorgeven.
Dit is zijn tuin.
Zo.
Nu begrijpen we het allemaal.
Deze konijnen negeren voortaan
hun natuurlijke neiging zichzelf te voeden.
Volgende keer dat ze hier komen, is het hun laatste keer.
Dat zal ik ook doorgeven.
Kom, lieverdjes.
Dit is Bea.
Zij woont naast meneer Verhoef en de konijnen.
Raad eens wie ze aardiger vindt?
Naar binnen, kom op. Jullie krijgen iets te drinken.
Jullie moeten daar niet meer komen.
Ditmaal had hij jullie bijna.
Kom hier, kleintje.
Ik droog je af.
Ze is kunstenares.
Ze kwam op het platteland wonen om te schilderen.
Maak je geen zorgen als je ze niet begrijpt, lelijk vindt
of niet weet hoe je ernaar moet kijken.
Ze zijn vreselijk en dat weet ze ook.
Daarom schildert ze voor de lol portretten van de buurtbewoners.
Prachtig.
Maar ook een constante herinnering
aan wat Pieter en zijn familie hadden doorstaan.
Ik beloof je dat ik er voor jullie ben.
En dat is ook zo,
al sinds hun moeder stierf.
Het regent niet meer.
Het spijt me van papa's jasje.
Ik vind het heel erg dat je het kwijt bent.
Dat zeg ik net.
Ja, maar uit de mond van de oudste
betekent het meer.
Het is maar een jasje.
Papa en mama zijn nog altijd hier.
En hier.
Alleen bij jou minder omdat je een neef bent, weet je.
En dan ook nog een aangetrouwde neef.
Niet om het minder oprecht te maken, maar...
Ik houd het graag nauwkeurig.
Beloof me dat jullie uit die tuin blijven.
Ik heb het terug, pap.
Ik heb je, konijn.
Ik wist dat je zou komen.
Nu is die meid er niet om je te beschermen.
Ik heb zin in pastei vanavond.
Konijnenpastei.
Wat?
Is hij...
Dat is wel duidelijk.
Heel duidelijk.
Dat betekent dat ik... Dat ik...
Dat ik...
Dat ik het voor elkaar heb gekregen. Het is gelukt.
- Wat? - Het is me gelukt.
We zijn van hem af. Wie heeft er trek? Aanvallen maar.
Ben je naar zijn tuin gegaan?
Nee, ik ben naar onze tuin gegaan.
Zonder uitkijk?
Dat kan fataal zijn.
Dat was het ook.
Is Verhoef dood?
Hij is nu op een betere plek.
- Echt? - Ja.
Die ijscowagen met die flitslampen.
In feite kon Pieter niet eens claimen
dat hij de oude man een hartaanval bezorgde.
De eer daarvoor ging naar 78 jaar
slechte leefgewoonten.
Mevrouw Verhoef Meneer Verhoef
- Wauw. - Bizar.
Goed, dit land is nu van ons,
dus laten we niet meteen gek doen.
We moeten dit land verzorgen, onderhouden
en voorbereiden op de toekomst.
Bij dit voorrecht hoort verantwoordelijkheid...
Sorry, het was me bijna gelukt met een uitgestreken gezicht.
Leef jullie uit.
Wacht, ik ben niet gemaakt om hard te lopen.
Sorry daarvoor.
Pak wat je wilt. Probeer de tomaten eens.
Kijk jou eens, grote vent.
Wacht eens even, wilde jij me niet opeten?
Laat je tanden eens zien. Doe eens zo...
Jij was het. Zie je wel.
Hoe is het? Leuk je te zien.
Hallo, klein konijntje.
Je hebt je land terug, zie ik.
Wees gegroet, wonderkind.
- Zo belangrijk is het niet. - Jawel.
Jij hebt Verhoef verslagen.
Als dat inhoudt dat ik zei:
'Ik heb genoeg van je tirannie.'
En hij zei: 'Ik stop je in een pastei.'
En ik zei: 'Nee, meneer. Ik stop u in een pastei, meneer.'
Nee, maar bedankt voor het feestje.
At Biggetje nou selderij?
Het is heel erg als je niet weet wie je bent
of waar je thuishoort, hè?
Wil je ook wat?
Eentje dan.
Bedankt, Tommy. Je bent een goede gast.
Hé, er zit een gratis huis bij deze tuin.
Jazeker
Meneer Verhoef plaagt ons niet langer.
- Het is voorbij. - Voorbij.
Dit is Thomas Verhoef.
Of, zoals hij bekend staat in de winkel waar hij werkt,
Meneer Verhoef.
Je ziet hem op zijn gelukkigst hier.
Hij bereid zijn troepen voor op de strijd.
Mensen die zeggen dat je niet alles onder controle kunt houden,
kennen deze meneer Verhoef nog niet.
Een hoek van 72,043 graden.
De hoek waarin Apollo 13 werd gelanceerd.
Carlos, ik weet dat je denkt dat ik gek ben.
Maar dat meisje dat astronaut wil worden
weet het wel, en jij hebt zojuist haar dromen vernield.
Wat een nachtmerrie.
Je moet ze opschudden, steeds weer.
Het zit hem in de kleine dingen.
Wees niet bang jezelf helemaal te geven, mensen.
Je moet uit het toilet kunnen drinken.
Meneer Verhoef.
De manager wil u spreken.
Hier komt hij dan: mijn promotie.
Ze zeiden dat het deze week kon zijn.
Hoe zie ik eruit?
Als een man die met een rietje water uit een wc ging drinken?
Perfect.
Ik heb slecht nieuws voor je, Thomas.
- Nee. - Je oudoom is overleden.
Ik heb het zojuist gehoord.
Ik vind het heel erg.
Ik wist niet eens dat ik een oudoom had.
Hoe zit het met de promotie?
- Pardon? - Tot assistent-manager.
De functie waar ik al tien jaar naartoe werk.
Ik begrijp dat je in shock bent. In tijden van rouw...
Nee, ik rouw niet. Ik wil het gewoon weten.
Heb ik de promotie gekregen of niet?
- Nee, hij is naar Bannerman gegaan. - Bannerman?
Hij is achterlijk. Erger nog.
Het predicaat achterlijk
is nog te hoog gegrepen voor Nigel Bannerman.
Maar hij is ook de neef van de bestuursvoorzitter.
Dus jullie geven een extreem ongeschikt stuk onbenul
tot een uiterst belangrijke functie op basis van puur nepotisme.
Dat is Groot-Brittannië.
Het staat zowat in de grondwet.
Denk je dat ik graag onze beste werknemer wilde passeren?
Passeer me dan niet.
Dit is niet het moment om aan je werk te denken, Thomas.
Neem een tijdje vrij.
Zolang als je wilt.
Ik wil geen vrij. Pardon.
Ik wil geen... Sorry.
Ik wil die promotie, dat is het,
en ik verdien hem ook.
Geef mij die promotie, June. Ik zal het tegen niemand zeggen.
Alsjeblieft.
Geef mij die promotie.
Mijn medeleven.
- Ik vind het heel erg, meneer. - Het geeft niet.
- Ik leef mee, meneer. - Misschien volgende keer.
Hoe is 't, Ver...
Bannerman.
Gefeliciteerd.
Ik wil hem niet.
Ik was gister nog op Ibiza.
Zwaar hoor, die verantwoordelijkheid.
Ik ga naar mijn grote kantoor voor een pauze.
Kom hier.
Ik heb mijn leven aan je gewijd.
Ik heb je alles gegeven.
Waarom heb je me zo...
Het spijt me.
Misschien is dit juist goed voor je.
Bekijk het eens van een andere kant. Zoek een hobby.
Stort je op fysiek werk.
U klinkt als elke werkgever, leraar, familielid,
vriend en vage kennis die ik ooit had.
Ik moet je naamkaartje innemen.
Nee, niet...
Welkom bij Harrods.
Ik hoop dat u geniet van uw glas vies toiletwater.
Ik stel voor dat je een tijdje naar het platteland gaat.
Dat is erg rustgevend.
Sereen.
Honderdtachtig.
Steek.
Nu is het echt een feestje.
- Hors-d'oeuvres? - Eentje dan.
Nee, het is hink-stap en dan sprong.
Wanneer mag ik de choreografie doen?
Als jij de oudste bent.
Zo lang kan ik niet wachten.
Laten we mama en papa gaan halen.
Waar wil je hem, Peter?
Maakt niet uit.
Misschien iets... Iets hoger?
Iets... Nee, te ver. Iets lager.
Naar links. Nee, naar rechts.
Verder. Te ver. Lager.
Naar rechts. Omhoog.
Lager. Naar beneden.
Rechts. Rechts.
Lager, lager. Lager.
Omhoog. In het midden. Links.
Rechts. Lager. Omhoog.
Jullie rechts. Mijn links.
Jullie lager, mijn hoger.
Links. Rechts.
Perfect.
Hij is weg, jongens.
Ik wou alleen dat jullie erbij konden zijn.
Ik laat dit door niemand meer afpakken.
Hier tekenen, alstublieft.
Uit Windermere? Leuk plaatsje.
Ik ken niemand die in Windermere woont.
Het is van een advocaat.
Meestal houdt dat een erfenis in.
Hij had inderdaad iets geërfd.
Van die oudoom die hij niet kende.
Het is niet zo'n hechte familie.
Windermere? Dat is het platteland.
Chique platteland.
Die huizen gaan voor veel weg.
Genoeg om mijn eigen winkel te beginnen?
Dat lijkt me wel.
Met de mooiste spullen?
Ja, vast wel.
Genoeg voor schappen van verstevigd glas
en seizoensruitendecoratie?
Dat zou ik moeten nakijken, meneer.
Mag ik daar morgen om deze tijd op terugkomen?
Een retourtje naar Windermere, alstublieft.
- Alstublieft. - Bedankt.
Goedenavond. Kent u deze locatie?
- Het Verhoef-huis? - Ja.
- Verblijft u daar? - Tijdelijk.
Ik ga het huis bekijken
voor ik het op de markt breng.
Maar ik moet u erheen brengen, toch?
Ja.
- Stap in. - Bedankt.
Ik denk dat u het hier geweldig zal vinden.
Ik wil graag stilte tijdens de rit.
- Geef hier. - Hier.
Ik kan vliegen.
Volgens mij heb ik een rib gebroken.
Hoeveel ribben hebben we?
- Dertien. - Echt niet.
Gaaf.
O, nee, doe maar niet...
Ik kan vliegen...
Ik heb niets tegen het platteland, ik vind het alleen smerig.
Dat hebt u ruimschoots duidelijk gemaakt, meneer.
Dat wil ik graag genoteerd hebben.
Ik zal een notitieblok pakken en het noteren.
Een mens.
O, jee. Iedereen wegwezen. Weg.
Wegwezen, er komt een mens aan. Een mens.
Weet je, wie ben ik?
En wie ben jij, Snap Je?
We zijn allemaal verbonden,
maar met welk touw?
Een mens. Er komen mensen aan.
- Wat moeten we doen? - Wat?
Verberg je.
Je prikt me.
Ik ben niet gemaakt om me te verstoppen.
Wie woont er zo?
Doe het licht uit.
O, nee, Dirk.
Verberg je, Dirk.
Nee, al kun jij hem niet zien,
hij ziet jou wel, begrijp je?
Verberg je.
Wat? Nee, Dirk.
Je doet alleen of je een kandelaar bent.
Of een tafelkleedje.
Nu ben je een...
Wat ben je eigenlijk?
Ik ben een draaiplateau.
Wat?
Dirk.
Weg... Wegwezen.
Weg...
Wegwezen.
Iedereen. Ophoepelen, ongedierte.
Blijf uit mijn huis.
Hij had de sleutel.
Hij is vast een Verhoef.
Koplampen.
Felix, knipperen. Knipperen, knipperen.
Kom op, knul. Knipperen.
Koplampen.
Kom op, hert.
Is de zon alweer op?
Ongelofelijk.
Toen ik gisteravond mijn ogen sloot,
dacht ik dat dat het was.
Maar we hebben weer zo'n dag.
Het was geen nachtmerrie.
Wat een nachtmerrie.
Wat is dat voor muziek?
Geen idee.
Het klinkt heel dramatisch en levensveranderend.
Hallo, lieverdjes.
Nieuwsgierig naar de nieuwe buurman?
Geen zorgen. Hij kan niet erger zijn
dan die oude zeikerd, God hebbe zijn ziel.
Misschien is hij wel een gewone, aardige man.
Hij ziet er aardig uit.
Heel normaal.
Dat is niet heel normaal, hè?
Dat is normaal.
Nou ja, het is wel heel leuk.
Een nieuwe buurtbewoner.
Ze zijn echt niet allemaal onaardig, dat beloof ik jullie.
Ik zal het hem uitleggen.
We delen ons land hier.
Ik geef hem het voordeel van de twijfel.
O, nee.
Het is nog niet voorbij. We kunnen achterom...
Of door het...
Of de...
Of achter de...
Ik wist niet eens dat daar een ingang was.
De muren zijn weer opgetrokken.
Je was toch niet zo'n wonderkind, blijkbaar.
Dat is wel genoeg, varken. Echt wel.
Maar we hadden een leuke avond.
Ik heb in tijden niet zoveel gegeten.
Tijd voor een dieet.
Nu.
- Nu. - Hé, kijk.
Hallo. Sorry.
Ik wilde je niet laten schrikken. Ik ben Bea.
Ik woon hiernaast.
Hallo, ik ben Thomas.
Ik woon daar, in Londen.
Die kant op.
Ja. Ik ben hier slechts tijdelijk.
Ik knap de boel op voor de verkoop
zodat ik mijn eigen speelgoedwinkel kan openen,
liefst in de buurt van Harrods,
zodat ze hun eigen ondergang kunnen aanschouwen.
Jeetje, dat was een boel informatie.
- Sorry. - Wat prettig
dat je jezelf zo blootgeeft.
- Wat zeggen ze? - Ik kan liplezen.
Ik ben een beetje uit mijn doen.
Je zult merken dat hier genoeg te doen is.
'Je zult merken dat mieren
'goed boenen.'
Wat?
Ik vind dit de mooiste plek ter wereld.
Het is er zojuist een stuk mooier op geworden.
Dat zei je niet echt.
En schoner, steviger en functioneler.
O, het hek.
- Ja. - Ik dacht dat je bedoelde
- dat je mij mooi vond. - Dacht je...
Nee, nee. Zoiets zou ik niet zeggen.
Dat zou ik niet zeggen.
- Ik zou het wel zeggen, maar ik ben... - Ik zit niet te vissen, hoor.
- Het geeft niet. - Je bent wel mooi.
En anders dan het hek.
Ik kan niet liplezen, maar ik ken haar
en ze zegt dat hij dat hek weg moet halen
en ons de tuin in moet laten.
Geniet van je tijdelijke verblijf.
En wees alsjeblieft niet zoals de nare oude man
die hier woonde. Hij was een sufferd.
- Hij was mijn oom. - Ik was nog niet uitgesproken.
Hij was een echte...
Sorry, ik hoorde niet...
Er is geen redden aan, hij was een echte sufferd.
- Niet rot bedoeld. - Het geeft niet.
- Ik heb hem nooit gekend. - Jij lijkt me veel redelijker.
Echt?
Hoewel die hekken heel stevig zijn.
Verwacht je een invasie van aliens?
Ik wil dat de wilde dieren blijven waar ze horen.
Eigenlijk horen ze overal.
Deze plek was van hen. Wij zijn later gekomen.
Hoe lang duurt het om te zeggen:
'Laat dat hek open en laat de konijnen binnen'?
Laat dat hek open en laat de konijnen binnen.
Zeker, mevrouw.
En weet u, die konijnen zijn uiterst aandoenlijk.
Vooral die met het blauwe jasje. Dat is mijn favoriet.
En hier is een cadeautje.
Wacht eens even, waarom heeft ze een cadeautje?
Wat aardig van je.
Om vogels te spotten.
Dank je wel.
Daar is er eentje. Hij heeft vleugels.
Ja, dat is een belangrijk kenmerk
van vogels, zoals je zult zien.
Je hebt je eerste vogel gespot. Vergeet dat niet op te schrijven.
Opschrĳven?
Is er een manier om de chaos in de lucht vast te leggen?
Jazeker
Leuk je ontmoet te hebben, Thomas.
Jou ook.
Laten we het hek openlaten,
zodat de dieren vrijelijk kunnen bewegen, goed?
- Zeker. - Het is haar gelukt.
We mogen erin. Kom mee.
Misschien is hier toch niet zo slecht.
- Nee. - Maakt me niet uit.
- Ik ga naar binnen. - Ik ga mee.
Nee, geen denken aan.
Weet je nog wat er met papa gebeurde?
Jij gaat er de hele tijd heen.
Dat is een slecht karaktertrekje van me.
Jij hebt je eigen slechte karaktertrekjes.
- Kom mee, Benjamin. - Waarom mag hij wel mee?
Waarom moet ik wel mee?
Omdat dat zijn slechte karaktertrekje is.
Hij doet wat ik zeg, hoe stom of roekeloos het ook is.
Niet waar. Jij bent de baas niet over mij.
- Benjamin. - Ik kom al.
Ik kan hem niet alleen laten gaan. Hij doet stom en roekeloos.
Ik hoop dat ze weer veilig terugkomen.
Het komt goed, en zo niet,
dan ben ik het nieuwe hoofd van de familie.
Pieter, zorg dat je veilig terugkomt.
Ik ben nog altijd zo uit vorm.
Hoe bevalt het om de dressing apart te serveren?
Prima. Maar waarom is het in één keer opdrinken gezonder?
Walgelijk.
Kom mee.
Wat zei ik je? Eitje.
- Ratten. - Rennen.
Hallo.
Deze gast is veel sneller dan die ouwe.
Volgens mij hebben we een probleem.
- Wat dan? - Alles is ondersteboven.
Waar zijn jullie?
We hadden uit de tuin moeten blijven.
Wie niet waagt, wie niet wint.
Ben jij dan nergens bang voor?
Jawel, alleen sterven.
Daarom ben jij meegegaan.
Weten jullie wat we in de stad met ratten doen?
We vinden ze en dan maken we ze af.
- Volg me. - Ik zie niets.
- Volg mijn stem. - Ik hoor niets.
Volg je hart?
Wat?
Die kant op, die kant op.
Doe of je dood bent.
Dat krijg Je
als je een Verhoef voor gek zet
met spelletjes in de schuur.
Zien jullie dit?
Dit krijg je ervan.
Waarom praat ik tegen de wilde dieren?
Ik ben aan het doordraaien.
Echt... Ze geven heus geen antwoord.
Kom mee, kom mee.
Springen.
Oké. Flopsie, jij pakt die zak,
gaat naar het raam en gooit hem over zijn hoofd.
Mopsie, jij pakt die zak,
gaat naar het raam en gooit hem over zijn hoofd.
Begrepen.
Wipstaart, pak die zak...
- Steek een natte vinger in zijn oor. - Begrepen.
Nee.
Gaat het, knul?
Dat was op het nippertje.
Ik had wel dood kunnen zijn.
En niet alleen ik. Stel dat hij de meisjes had gepakt?
Dit is geen geintje, Pieter.
Dat weet ik.
Het spijt me.
Maar het gaat wel, toch?
Hier is je jasje.
Het is niet zo symbolisch als het mijne.
Aangezien het niet van je vader was.
En het is bruin, wat fout is omdat jij ook bruin bent.
Wie draagt er nou bruin op bruin?
Het is iets te gekunsteld.
Ja, het is wel wat verwarrend.
We denken de helft van de tĳd dat je naakt bent.
Ik let op de knopen.
Maar een keer waren het je tepels.
Nou ja, je hebt hem terug en je bent in orde.
Maar niet dankzij hem. Kijk hem nou.
Natte wind.
Draai om en breng ons naar huis.
Dit is een goede plek.
Hij is nieuw. Hij keert vast bij de volgende afslag.
Nog meer benzineverbruik. Geen verrassing
dat hij niet milieuvriendelijk is.
Hé, we erven de aarde niet,
we lenen ze van onze kinderen.
Dat heb ik eens op een plastic bekertje gelezen.
Als je een U-bocht gaat maken...
Dit is een veilige plek voor een U-bocht.
Dat is volgens mij...
- Waar... - Waar brengt hij ons naartoe?
Hij neemt ons mee naar het stadje.
- Dus dit is Londen. - Wauw.
De Big Ben. Wauw.
Hij is enorm.
Ik hoop dat je het mooi vindt, Flopsie.
Ik ging niet op uitjes toen ik jouw leeftijd had.
Wat? Je was drie straten geleden mijn leeftijd.
De tijd vliegt.
Dit is vast Harrods.
TUINCENTRUM
Wauw, wat chique.
Kan ik u helpen?
Ik heb een probleem met ongedierte.
Konijnen, denk ik?
- Hoe weet u dat? - U bent de nieuwe Verhoef.
- Bea's buurman. - Hoe weet u dat?
- Ze had het over u. - O, ja?
Wat zei ze dan?
Dat u snel het huis wil verkopen
en met de opbrengst uw eigen speelgoedwinkel wilt openen,
liefst in de buurt van Harrods,
zodat ze hun eigen ondergang kunnen aanschouwen.
Dat is echt enorm nauwkeurig en een klein beetje teleurstellend.
Wie zijn dat, denken jullie?
Ze dragen schorten,
dus dat kan maar één ding betekenen.
- Het zijn egels. - Het zijn egels.
Zorg ervoor dat ze niet merkt dat je je van die konijnen ontdoet.
Ze houdt van ze alsof ze familie zijn.
Liplezen, Mopsie.
Als ik gestudeerd had,
zou ik zeggen dat ze ze antropomorfisch beziet
bij gebrek aan fatsoenlijke menselijke interactie.
Maar hij heeft niet gestudeerd.
Daarom denk ik dat ze gewoon van die konijnen houdt.
'Daarom denk ik dat ze gewoon van dolfijnen houdt.'
Wat stellen jullie voor?
Een elektrische omheining houdt ze wel buiten.
Als je ze wilt lanceren,
moet er wel een goed voltage op staan.
Voltage klinkt als... Ik wil niet...
Bukken.
Daar zijn ze. Ik wist het wel.
Waar zijn jullie? Ik weet dat jullie er zijn.
Kom eruit, ik heb jullie wel gezien.
Lanceren. Ik wil ze lanceren.
Oké, volg mij maar.
Het geeft niet, ik heb nog 11 ribben.
Je hebt er 13 aan elke kant.
Wat?
Dat zijn er dus eigenlijk 26, want ze zijn...
Nu heb je er nog 19.
Ik herhaal: je drukt op deze knop.
Het signaal wordt hierheen gezonden.
Hiermee steek je de vonk aan
en alles in de directe omgeving ontploft.
Ik heb verstand van de basisconcepten van de meest basale zaken.
Het is wel een beetje lastig.
Bedankt.
Dank jullie wel.
Wel thuis.
We moeten hem gewoon bijhouden.
Onze natuurlijke konijnensnelheid moet dat bij kunnen houden.
Jongens, dat had nooit gewerkt.
APOTHEEK
Kijk uit, sukkel.
Laat hem maar, lieverd. Gewoon een boertje.
Eikels.
'Boertje?' Ik ben geen boertje.
Ik kom uit Londen, waar ik ook graag...
- Hallo. - Hoi.
- Hoe gaat het? - Heel goed. Je...
Wat doe jij hier?
Ik kom... wat spullen
ophalen.
- Wat leuk je te zien. - Wat?
- Wil je een lift? - Wat doet zij hier?
O, nee. Hij steelt haar fiets.
Dat geeft niets. Het was lastiger dan ik dacht.
O, nee. Hij steelt haar.
O, nee.
Ze gaat vrijwillig mee en lijkt van zijn gezelschap te genieten.
Kom mee, vlug.
Kom mee.
TUINCENTRUM
Er wordt veel gelachen, zeg.
Zelfs nog meer dan eerst.
Je ziet meer van haar gebit.
Dat betekent dat ze hem leuk vindt.
Dat is niet schattig.
Ze vindt hem niet leuk. Ze is gewoon aardig voor hem.
Ze lacht ook altijd naar ons.
Niet op die manier.
Kom binnen.
Wil je iets drinken?
Ja, lekker.
Zijn dit jouw schilderijen?
Ik ben er nog mee bezig.
Nee, dit is prachtig.
Bedankt.
Wat een schitterende bergkam.
Het is een oude vrouw met een hoed.
Oké. Ja, daar is de hoed.
- Dat zijn haar ogen. - Juist.
- En dat is haar kin. - Haar voet.
Dat is haar voet.
Ik ben allergisch voor bramen.
Sorry, mijn keel zwelt ervan op.
Allergisch voor bramen?
Kan dat dan? Is het zo erg gesteld met de wereld?
Iedereen is tegenwoordig ergens allergisch voor.
Doe niet zo zielig.
Er zijn mensen met echte medische problemen, hoor.
Natuurlijk. Dat is heel zwaar
en ik voel met ze mee.
Heel zwaar, heel sneu. Ik hoef geen brieven te krijgen.
Maar deze gast? Kom op, zeg.
En deze dan?
Die schilder ik voor de lol,
als ik niet bezig ben met mijn echte werk.
Ze zijn geweldig.
Dat hoef je niet te zeggen.
Ze moeten wel goed zijn, want ik vind ze mooi
en ik heb een hekel aan konijnen.
Zo zien ze er niet uit als het ongedierte dat ze zijn.
Ongedierte? Ongedierte?
- Wat betekent 'ongedierte'? - Iets als knaagdier.
Knaagdier?
Wat is een 'knaagdier'?
Een rat of een muis.
Vind je konijnen ongedierte? Dat meen je toch niet?
Jawel. Ik maak een grapje.
Ik ben grappig en een beetje typisch.
Konijnen zijn perfecte wezentjes.
Ze zijn genereus,
eerlijk en puur.
Je zou eens moeten zien hoe ze met elkaar communiceren.
Ze bieden hun excuses aan in een prachtig gebaar.
Bieden konijnen hun excuses aan?
Ze leggen zo hun hoofd tegen elkaar.
Nee, bied hem niet je excuses aan.
Waarom biedt ze hem haar excuses aan?
Waarom biedt ze hem nou haar excuses aan?
Jeetje, wat duurt dat lang, zeg.
Ze biedt wel echt enorm haar excuses aan.
Maar dit was pas het begin.
Pieter en de anderen konden het maar moeilijk verwerken.
Of begrijpen.
Goed.
Je ziet het vanzelf.
Je gaat vanzelf van ze houden.
Maar verliefdheid is krachtig.
Het kan iedereen overkomen.
Zelfs als één geweldig is
en de ander een Verhoef.
Na de dood van mijn ouders kwam ik in een weeshuis terecht.
Zet.
Dat moet heel traumatisch zijn geweest.
Kon je er wel mee omgaan? Zet.
Het heeft geen invloed op me. Zet.
KAAL - GEBROKEN - VERLATEN - ALLEEN - VERLOREN - LEEG - MAMA - WAAROM
Dat zie ik, ja.
Misschien heb ik er wel iets aan overgehouden.
Ja, konijnenmoordenarij.
- Is dat wel een woord? - Nee.
We hebben allemaal onze eigenaardigheden.
Zet.
Wat zijn de jouwe?
Ik houd niet van mensen
die zich anders voordoen dan ze zijn.
Dat gaat meer om mijzelf.
Ik zeg wel dat ik een echte schilder ben,
maar ik lijk niets te kunnen maken dat echt is.
Maar ze schildert ons toch?
Wij zijn echt.
Dat zijn we toch?
Ja, hartstikke echt.
Wat mis je het meest aan de winkel?
En niet zeggen: 'Dat alles zijn eigen plek had.'
Ik snap het al.
Je wilt alles onder controle houden.
Ik mis het behulpzaam te zijn.
Een ouder of grootouder kwam naar de winkel
op zoek naar een cadeautje voor een kind waar ze van houden.
Ik stel een paar simpel vragen en dan weet ik precies wat ze zoeken.
Ik vind het heerlijk om mensen te helpen vinden wat ze zoeken.
Snap je wat ik bedoel?
Vooral wanneer ze niet weten dat dat is wat ze zoeken.
Dat is het mooist.
En ik hou ook van keurige schappen. Sorry, niets aan te doen.
Ja, gelukt. Ik win.
Wacht eens, 'gezwets' is geen woord.
Jawel, het betekent 'leugentje' of 'onwaarheid'.
Dat is precies wat de definitie zou zijn van een verzonnen woord.
Meneer Verhoef, beschuldigt u me van gezwets?
O, nee. verdraaid.
Kom hier.
Ik bescherm je wel.
Kom gauw binnen.
- Dicht. - Trek een stoel bij.
We hebben bontjassen.
- Bedankt. - Je bent doornat. Ga maar zitten.
Ik droog je wel af.
Heel erg bedankt.
Ik zou hier wel eeuwig kunnen blijven.
Hallo.
Wat heb ik jou al lang niet meer gezien.
Dit is een nieuwe vriend, Thomas.
- Wil je hem vasthouden? - En wel meer ook.
Kijk nou.
Mijn twee mannen die het samen goed kunnen vinden.
Ik kan me niets mooiers voorstellen.
Mag ik jullie zo schilderen?
Ik kan me niets mooiers voorstellen.
Nu ben je aan mij overgeleverd, konijn.
Thomas, zijn je ogen zee- of smaragdgroen?
Zeegroen met een vleugje oorlogsschipgrijs.
Dat dacht ik al.
Thomas?
En daardoor zijn wij anders dan de Fransen.
Ja, kiwigroen.
Jij bent de professional.
Nee, het is een oude vrouw met een hoed, zie je wel?
Ik nam aan dat ze binnen zou komen lopen.
Je moet hiermee ophouden.
Dit loopt niet goed af.
Volgens mij heb ik het.
De perfecte ma...
Mijn schilderij.
Het is geruïneerd.
Je weet hoe onvoorspelbaar wilde dieren zijn. Ik...
- Stout konijn. - Ja, stout konijn.
- Dat mag niet. - Stout konijn.
- Wegwezen. - Naar buiten.
Ik zei: wegwezen. Hup.
Ophoepelen.
Het spijt me enorm. Hij werd gewoon gek.
Gaat het wel?
Hij moet weg.
Ongelofelijk.
De zon is alweer opgekomen.
Als ik dit had geweten,
had ik al die eieren niet bevrucht.
Nu moet ik in de buurt blijven tot ze uitkomen.
En dan aanwezig zijn en betrokkenheid tonen.
En dus
bereidde Pieter zijn troepen voor op een heuse veldslag.
Waarom lopen jullie kinders toch zo langzaam?
Zo sluip je op iemand af.
Ze zijn twintig procent snelheid En tien procent moed
Vijftien procent pure vachtkracht, Dat doet het goed
Vijf procent spieren, Vijftig procent brein
Dat is honderd procent, Weet je wie wij zijn?
Onze namen zullen later Niet in de boeken staan
Maar we gaan De jonge meneer Verhoef verslaan
We voelen de druk
Zijn het zat steeds te vluchten
Bea mag denken
Dat ze verliefd is Maar wij weten beter
Het gaat niet om poen
Maar om de pompoen En doe er wat radijzen bij
Geef die kolen aan mij Laat de dieren horen
Als het signaal klinkt, Stormen we naar voren
Je kunt het, Flops.
Diep inademen, span de boog
en denk aan degene die je het liefst wil raken.
Ik heb iemand in gedachten.
Sorry.
Houd op.
Hij moet weg.
Zijn gezicht was hilarisch. Hij ging van...
Met al die harken. Ik bedoel,
zelfs ik dacht niet dat het zo goed zou werken.
Het was bijna niet te geloven.
Jongens toch.
Hoe kregen jullie die kruiwagen daar?
Het was een perfect uitgedachte serie.
Luister.
We hebben hem precies waar we willen.
Tijd voor de volgende fase.
Misschien is dat niet mogelijk.
Dat is een stevig elektrisch hek.
Waarom geeft hij het pindakaas?
Jammie.
Hij probeert ons te lokken.
Wat gebeurt er als we eraan zitten?
Daar komen we zo achter.
Nee, Vrouwtje Plooi. Stop. Niet doen.
Ik ben vierenhalfjaar oud.
Ik wil graag iets spannends beleven voor ik de pijp uitga.
- Niet doen. - Nee, Vrouwtje Plooi, stop.
Vrouwtje Plooi, het is het niet waard.
Bedek je ogen.
Jongens, ik weet wat.
Weten jullie nog wat papa altijd zei?
'Ga nooit naar de tuin van meneer Verhoef.'
Ja, en wat nog meer?
Elektrocuteer nooit een vrouwtjesegel.
Misschien moeten we andere dingen die papa zei, ook eens overwegen.
Zoals: 'Varkens horen geen lippenstift te dragen.'
O, nee. Nee, dit is lippenbalsem.
Het is kersensmaak, dus het lijkt op lippenstift,
maar het is lippenbalsem.
Ja, ja. Hij zei ook:
'Je kunt niet sluwer zijn dan een vos,
dus gebruik zijn slimheid tegen hem.'
Kom op, Vrouwtje Plooi. Zo is het wel genoeg.
Tweevleugelige
vliegende
vogel
Daar gaan we dan.
En flits.
En flits?
En flits.
Flits. Flits.
Flits, flits, flits.
Wat gebeurt er?
Verhoef nummer twee is neer.
Het is je weer gelukt, Pieter.
Ik ga het even controleren.
Ik voelde zijn brein nog.
Als de geschiedenis zich herhaalt,
komt die ijscowagen met de lampen hem ophalen.
Sorry.
Explosieven.
Snel, verberg je.
Volg mĳ.
Als je hierop drukt, stuur je het signaal door de lucht hierheen
en alles gaat...
Vaarwel, konijnen.
Konijnen?
Hallo? Konijnen?
- Konijnen? - Thomas?
Ja?
Wat doe je zo laat nog in de tuin?
Ik pluk wilde bloemen.
Voor jou.
Hij is weer tot leven gekomen.
Met een lamp op zijn hoofd.
Hij evolueert.
Wat deed je daar in de tuin?
Wat ik deed?
Ja, bij de boom.
Ik kan zoveel doen, toch?
- Ik bedoel, ik was... - Mag ik even?
- Hij is zo fel. - Ik deed... Echt?
Leidt hij je af van wat je me zojuist vroeg?
Is hij laag beter?
Omhoog, omhoog. Hij is echt fel.
EXPLOSIEVEN
Tijd voor de laatste ronde.
Weet je zeker dat je weet wat je doet?
Wat? We proberen onze tuin terug te krijgen.
Is dat echt waar dit om gaat?
Natuurlijk gaat het daarom.
Denken jullie dat ik een overkoepelend motief heb,
dat ik me emotioneel met haar verbonden voel
omdat ik mijn ouders verloren ben
en dat mij niets rest als zij ook weggaat?
Het gaat enkel om de tuin
en ik heb geen idee wat er met mijn stern gebeurd is. Hij...
Hij hoort niet zo hoog te klinken.
Hij hoort lager te zijn.
Hij moet lager.
Ik houd van haar zoals ik van een moeder houd.
Ja, dat was heel overtuigend.
Het gaat alleen om de tuin.
Echt wel.
Hij zit vast. Mijn stem blijft steken.
- Wipstaart‚ kun je... - Ja.
Bedankt. We gaan ervoor.
- Leuk je te zien. - Bedankt.
Ik weet niet of ik hier nog deel van uit wil maken.
Natuurlijk wel.
Doe gewoon wat ik zeg, dan komt het allemaal goed.
'Net zoals altijd, zeker?'
Zei het konijn dat bijna in de rivier eindigde.
Vertrouw me.
Het gaat lukken.
Ga maar, Wipstaart.
Hallo?
Klaar. Richten. Wachten.
Wachten.
- Thomas. - Vuur.
- Goedemorgen. - Zullen we straks samen lunchen?
Ja, lunch klinkt goed.
Ik wilde een salade maken.
Ja.
Of soep. Wat heb je liever?
Eens zien. Soep. Ja, soep.
Wil je water of bruisend water of...
Kies er gewoon eentje.
Kijk jou eens, wat een mooie yogahouding.
- Armen omhoog. - Ja. Wat?
- Armen omhoog. - Echt? Omhoog?
- Ja, de lucht in ermee. - Jullie weten waar je moet mikken.
Oké.
- Je ziet er heel ontspannen uit. - Heel ontspannen.
Ik ga wat schilderen.
Bramen. Bramen.
Nee, hij is allergisch voor...
Slim.
Richt op zijn mond.
Ik ga wel wat muziek aanzetten. Hopelijk stoort het je niet.
Ga maar lekker creëren.
Ze zijn Op.
- Flopsie. - Haal je het gezicht voor de geest.
Kijk naar me. Zie mij in zijn plaats.
Nu kijk je niet naar mij, maar naar hem,
maar je ziet mij en vuur.
- Hoera. - Flopsie.
Bramen.
Dat is het dan.
Wat?
Die gast is een soort tovenaar.
Genoeg.
Dit gaat te ver.
Nee, het is perfect.
Denk aan jullie training.
Hebben we hierop getraind?
Hoe wou je dit perfect noemen?
Ze had het allang moeten horen.
Ik ben geraakt.
- Ik ben geraakt. - Mopsie.
Nee.
Flopsie, ik moet je iets zeggen.
Ik ben de oudste niet.
- Wat? - Jij was altijd zo schattig en lief.
En Wipstaart is...
Wipstaart,
dus vertelden papa en mama ons dat ik de oudste was,
want dan had ik ook iets.
Maar jij bent daadwerkelijk de oudste
en ik ben niets.
Nee. Mopsie, laat me niet in de steek.
Mopsie?
Het was maar een tomaat. Niets aan de hand.
Jongens, niets aan de hand.
Het is maar een tomaat.
Je hebt niets gehoord, begrepen?
Prik.
Hebbes. En nu luisteren.
Ik ben geen slecht mens.
Jij hebt me zo gemaakt.
Ik ben een aardig mens.
Ik ben veel ontspannener, man.
Ik ben hartstikke rustig.
Ik ben geëvolueerd, maar jij bent nog altijd dezelfde.
Vol kattenkwaad.
Daarom zal het niet goed met je aflopen.
Want je prikte me en prikte me
en nu kan ik alleen nog je...
Wat is hier aan de hand?
Je moet op je eten kauwen.
Ik heb hem gered.
Wat is gebeurd? Gaat het wel met hem?
Ja, ik... Hij...
Die arme knul stikte in een radijsje.
Dus ik... heb zijn pols gecontroleerd
en het komt goed.
Het komt goed met je.
Dus, ga maar. Wegwezen. Zo.
Het is een wonder.
Ik dacht dat ik harde geluiden hoorde.
Het was een tumult.
Ik was aan het schilderen, dus ik weet het niet zeker, maar...
Nee, geen idee... Ik wiedde onkruid.
Ik grom soms wel bij het onkruid wieden.
Kijk, soms gebruiken mensen explosieven om de konijnen te weren.
Explosieven?
Maar dat soort dingen doe jij niet.
Zulke dingen doe ik niet.
- Natuurlijk niet. - Het zijn engeltjes.
Zij horen hier net zo goed als wij.
- Ja, precies. - Heb ik van jou geleerd.
Ik dacht gewoon dat ik iets hoorde.
Is dat een tweevleugelige vliegende vogel, daarboven?
- Die moet ik opschrijven. - Waar?
- Daarboven. - Ze gelooft hem.
Nu komen we nooit meer van hem af.
Volgens mij niet.
Daar, in die... Die boom ver weg.
Je gebruikt wel explosieven.
Je hebt tegen me gelogen.
Ja, maar...
Mijn huis.
Mijn schilderijen.
Hun leger.
Ik weet dat je dit niet wil horen,
maar hij heeft het gedaan.
Hij heeft ze laten ontploffen.
Hij is een konijn.
Dat weet ik.
Maar op de een of andere manier
heeft hij de ontsteking gevonden en met zijn poot...
En dat deed hij om ons uit elkaar te drijven.
Hij is een konijn.
Goed. Oké, laten we redelijk zijn.
Om te beginnen: je weet dat ze eten uit de tuin stelen.
Weet je ook dat ze vallen zetten in mijn bed?
Toen ik wakker werd, blesseerde ik mijn pinken.
Toen gebruikten ze elektriciteit tegen me,
iets wat wij uitgevonden hebben,
maar wat ze aanpasten voor hun eigen snode plannen.
Toe zagen ze de Bananagrammen
en ze zagen ons fietsen en wandelen in het park.
En waar komen die jasjes vandaan? Geen idee.
Maar die dragen ze al de hele tijd.
Je bent gestoord.
Ongelofelijk dat ik dacht dat ik je leuk vond.
Je vindt me leuk.
En ik vind jou leuk. Dat is...
Gaat het, lieverdjes?
Het spijt me.
Kom mee.
We laten die gemene man alleen.
Het spijt me.
Ja, mij ook.
Een nieuwe dag? Ongelofelijk.
TE KOOP SCHITTEREND LANDELIJK DROOMHUIS
Wat spannend.
Ja, hè?
Ongelofelijk, hè?
Hoewel, zo goed gaat het nu niet,
dus misschien had het gisteravond voorbij moeten zijn.
Dit hoorde niet bij het plan, hè?
Hallo, lieverd.
Kom binnen.
Het spijt me van je huis.
Het is mijn schuld. Ik had hem nooit ons leven moeten binnenlaten.
Hij is gestoord, zo achter je aan jagen
terwijl jij hem niets hebt gedaan.
Je deed gewoon je ding,
volkomen onschuldig.
Helaas was ik eigenlijk wel verliefd op hem.
Ik zou van hem gehouden kunnen hebben.
Misschien moet ik een treinkaartje kopen.
Ik heb er een potje van gemaakt, jongens.
Een heel erg potje.
Als dit verhaal op een ander boek gebaseerd was,
zouden Pieters ouders iets zeggen als:
Je probeerde Bea niet te beschermen.
Je bent bang haar te verliezen.
Maar als je liefde deelt, raak je het niet kwijt.
Liefde is oneindig.
Denk je dat wij minder van jou hielden nadat de meisjes geboren waren?
Wees eerlijk tegenover jezelf, Pieter, en volg je hart.
Je hebt een goed hart.
Maar dit is niet gebaseerd op zo'n soort boek,
dus zeiden ze dit.
Thomas.
Ik dacht al dat jij het was.
Ik heb geprobeerd je te bellen.
Sorry, ik had geen bereik in Windermere.
Wat barbaars.
Nee hoor, een van zijn vele aanlokkelijkheden.
Ik heb goed nieuws.
Bannerman is niet langer bij ons.
- Hij is dood. - Ontstoken oorbellen in beide oren.
Ze zeggen dat het door de stress van een dag hier werken kwam.
Hij stapte op en ging heen.
- Sorry, is hij nou dood? - Nee.
Ik dacht dat 'heengaan' een eufemisme was.
Als je wilt, heb je de baan,
op voorwaarde van een psychologisch onderzoek,
maar je ziet er goed uit.
Heb je interesse?
Waar vind ik sjaals voor heren?
- Kelder. - Kelder.
Neem de lift naar beneden, ga rechts, rechts en dan links.
Gezien uw bouw raad ik een groen geruite aan.
Werkt u hier?
Werk je hier?
NOU?
Ik denk erover na.
- Nou? - Ik...
Ik ga het rechtzetten.
Ik heb ons huis gebroken.
Ik heb Bea's huis gebroken.
Ik ben een echte breker.
Volgens mij is dat de goede uitdrukking.
Ik heb dit veroorzaakt
en jullie allemaal teleurgesteld.
Het spijt me enorm.
Ik heb een toespraak geschreven.
'Ik heb dit veroorzaakt
'en jullie allemaal teleurgesteld.
'Het spijt me enorm.'
Dat was alles, geloof ik.
De eerste keer klonk al goed.
Ik had naar je moeten luisteren, Benjamin.
Niet alleen hierbij, maar altijd.
Jij bent zoveel wijzer dan ik.
Het ging niet om de tuin.
Ik weet niet waar ik zonder jou zou zijn.
Waarschijnlijk in een pastei.
Waarschijnlijk.
En ik had een betere grote broer moeten zijn.
De waarheid is
dat ik me een beetje verloren voel zonder papa en mama.
Ik mis ze zo.
- Wij ook. - Ja.
Ik ook.
Zijn we nog vrienden?
Dit was wel heel erg,
zelfs voor jouw doen.
Ik ben bang, Pieter.
Geen zorgen, ik ga dit rechtzetten.
- Wat moeten we doen? - Zorg ervoor
dat ze niet weggaat tot ik terug ben.
Moeten we haar beide enkels breken of slechts één?
Sorry, dat was een beetje vreemd.
- Beide. - Wat?
Houd haar gewoon op. Ik zal jullie niet teleurstellen.
- Dat beloof ik. - Je kunt op ons rekenen.
O, en ik heb die oude Verhoef niet vermoord.
Hij stierf aan een hartaanval.
- Dat wisten we. - De hele tijd al.
- We gunden je de overwinning. - Oké.
Superscherp,
met een half plan,
zo ziet een held eruit.
Of een gek.
De scheidslijn tussen beiden is erg vaag.
Oké, luister. Dit gaan we doen.
Hé, waarom heb jij de leiding?
Omdat ik de oudste ben.
Met 16 seconden.
Mopsie. Lieve, lieve Mopsie.
Wacht eens even, jullie weten toch dat ik de oudste ben, hè?
Zo, ik moet alleen... Sorry.
Sorry. Pardon. Sorry.
Sorry, sorry. O, nee, hij vertrekt.
Wacht op mij.
Ga je mee?
Ja, dat is mijn slechte karaktertrekje.
Maar ik heb dan ook het liefst
een zwakke plek in mijn karakter voor jou...
Ik ben zo blij dat je er bent.
Ik vind het vreselijk dat ik je gekwetst heb.
Ik heb een toespraak voorbereid.
'Ik vind het vreselijk dat...'
Nee, Benjamin. Het spijt me.
Rennen. Ren, spring. Je kunt het.
Je kunt... Ja.
Pieter, jij bent heel slecht in je excuses aanbieden.
DUIF
Sorry, stadsmuis, weet jij hoe we bij Harrods komen?
Zeken
Komen jullie van het platteland?
Hoe weet je dat?
Bruin op bruin. Nogal gekunsteld.
Kom mee, ik geef jullie een rondleiding.
Bedankt, maar we hebben nogal haast.
Er is onderweg genoeg te zien.
De Tower Bridge.
Buckingham Palace.
De garde draagt bevers.
Big Ben.
Veel groter dan ik dacht.
Uitzicht over de stad.
Het is prachtig, maar Diederik,
we hebben weinig tijd voor deze missie
en je lijkt de rondleiding te rekken
uit trots op je stad.
Londen is een van 's werelds belangrijkste steden, cultureel.
Wat voor gastheer zou ik zijn als ik dat niet met jullie zou delen?
Je hebt gelijk. Als we hier toch zijn, moeten we alles bekijken.
Bedankt, Diederik, we zijn je wat verschuldigd.
Het was me een genoegen. Altijd fijn een mede-knaagdier te helpen.
Knaagdier?
Wat jammer.
Geen zorgen, ik zorg dat je op tijd bij de trein bent.
Wie doet nou zoiets?
Ik heb veel vijanden.
Oké, hij moet hier ergens zijn.
Waar is hij? Waar is hij?
Een pratende konijnenpop?
Ik ben een konijn.
Ik houd van wortels.
Dit is niet echt. Het is een illusie.
Diep inademen. Diep inademen.
Meneer Verhoef.
Herinnert u zich mij nog?
Nee, ik wil alleen met u praten.
Ik wil alleen met u praten.
Konijnen praten niet. Ik wist dat je kon praten.
Wacht. Praatje echt of ben ik aan het hallucineren?
Bel de bewaking. Hij is weer doorgedraaid.
Jij hebt mijn leven verpest.
ALLEEN WERKNEMERS
Verhoef.
U moet met ons meekomen.
Mee terug naar Bea. Ze gaat weg.
Ze geeft het schilderen op en gaat naar huis.
Ze wil niets met me te maken hebben.
Dat komt doordat ze denkt dat dit uw schuld is.
Maar wij weten allebei dat ik er ook een klein beetje schuld aan had.
Klein?
- Beetje? - Oké, veel.
Ik ben slecht in mijn foute toegeven.
Daar werk ik aan.
- Verhoef. - Ik hoop dat het niet te laat is.
Ik heb haar teleurgesteld.
Het is voorbij.
Dat is het niet.
Ik wilde u uit de weg hebben.
Ik dacht alleen aan mezelf.
Het spijt me dat ik u elektrocuteerde.
Het spijt me dat ik vallen zette in uw bed.
Sorry dat ik mijn kont afveegde aan uw haarborstel.
Wacht eens even. Wat?
Niets, concentreren.
Kom terug. Niet voor mij.
- Maar voor Bea. - Hoe weet ik dat dit geen trucje is?
Dat weet u niet.
U moet me vertrouwen.
Ons vertrouwen.
Dus jullie kunnen echt praten?
Nee. Zoals je zei,
ben je nu ontspannen. Je bent nu rustig.
Je luistert naar je hart.
Dat is wat je hoort.
Verhoef, doe die deur open.
Luister nu ook naar je hart.
Het zegt je linksaf te slaan,
zes passen te zetten naar dat raam, het te breken
en te maken dat we hier wegkomen.
Verhoed, doe open.
Verhoef.
Zo begonnen twee voormalige vijanden
en een van hun neven aan een reis door het land,
met het tikken van de klok als hun gezamenlijke tegenstander.
Het was gevaarlijk, dapper, ingewikkeld
en, in een verhaal als dit,
het soort reis dat voorbestemd was te slagen.
Laten we de hoogtepunten bekijken.
Houd vast, allemaal.
Nu.
Koplampen.
Wat?
Ze staan niet eens aan.
Kom op, dit is absurd.
Oké, kom op. Wegwezen. Ga maar.
Niets aan de hand.
Wat doe jij nou?
Je zei een keer
dat iedereen een plek heeft in deze wereld.
Dit is jouw plek
en je moet niet weggaan vanwege iets wat ik deed.
Waren zij bij jou?
Ja, ze kwamen naar Londen.
- 'Ze kwamen naar Londen'? - Ja.
Om me over te halen terug te komen.
Waarschijnlijk praatten ze niet. Dat beeldde ik me vast in.
Nee, daar gaat het niet om.
Je zou niet weg hoeven gaan.
Ik heb spijt van wat ik gedaan heb.
En ik hou van je, Bea.
Je wilde ze vermoorden.
Je hebt hun huis opgeblazen.
Je hebt mijn huis opgeblazen.
Omdat ik erin verstrikt raakte.
Ik raakte verstrikt in ons gevecht.
'Ons' gevecht?
Dat houd je dus nog steeds vol. Sneu, zeg.
Kom, Betty, we gaan.
Het was mijn fout.
Ik neem de volledige verantwoordelijkheid op me.
Mijn held.
Eindelijk geeft hij toe dat hij het leger opblies.
En niet dat, zoals je eerst zei,
een konijn de knop op de ontsteking indrukte.
Hallo, lieverd.
Gaat het wel?
Maak je hier wel deel van uit?
Ik zie het toch?
Ik zei het.
Dit is niet te geloven.
Dat is veel om te verwerken.
- Zeker. - Ja.
Vergeef het ons, alsjeblieft.
VERKOCHT
Zou je dit alles weg willen halen?
Dit is tenslotte ons huis.
Een schitterend landelijk droomhuis.
Mijn stomme zus zal zo jaloers zijn.
Het spijt me, het landhuis staat niet langer te koop.
Omdat het al verkocht is. Aan ons.
- Sorry, wie zijn jullie? - Ik ben de verkoper.
En de man die van verkoop afziet.
Nee, de koop is gesloten.
Heb je het zo snel verkocht?
- Ja, maar ik... - Jij en je man
- moeten nu gaan. - Ik ben haar man niet.
Ik... We... Hoewel...
- Sta op. - Bea...
Kom op, er is maar één oplossing.
- Doen jullie mee? - Ja.
- Zeker weten. - Altijd.
- Natuurlijk. - Ik houd van jullie.
Zullen we? Het is zo lieflijk.
Het ziet eruit als de 3D-versie van een prentenboek.
- Na mij. - Dank je.
Wat is dat?
Een vieze kleine kobold of zoiets.
Ga weg.
We bellen de ongediertebestrijding.
- Lieverd. - Lieverd.
Nee.
Echt niet.
- Jullie mogen het hebben. - Wij houden de aanbetaling.
- Dag. - Dag. Leuk stel.
Heel nuchter.
Wat hebben jullie er een zooitje van gemaakt.
Goed gedaan.
Knipoogde je nou naar hem?
Ik wist niet dat je dat kon.
Ze kunnen veel meer dan jij denkt.
Heel veel.
Ben je klein en bang, Dan is het leven je soms te veel
Ook als je groot bent, Valt je soms ellende ten deel
Sta je net buiten Verhoefs perceel
Dan klopt je hart ineens in je keel
Omhoog, omlaag, van links naar rechts
Je houdt het niet meer van de stress
Niemand houdt van je
Geniet ervan, lieverdjes.
Met mate.
Geen muur kan ons scheiden
Onze liefde is eeuwig
Geen haat
Streaker.
Sorry dat hij dat steeds doet.
Mag ik het eens proberen?
Het leven is zwaar, je bent in de war
Het nieuws is ook bar
Iedere dag is een wirwar
Wat kom je nu tegen op je radar
Maar hier ben je altijd thuis
Zelfs roofdieren vinden hier een huis
Ik beloof je
Heb je wind tegen
Volgt er weer zonneschijn
Wees niet bang voor de regen
Soms zit het tegen
En soms doet liefde pijn
Laten we elkaar steunen
Zonder grenzen
Geen muur kan ons scheiden
Onze liefde is eeuwig
Geen haat
We laten ons door angst niet leiden
We blijven bij elkaar
Het leven is goed in de zon
Kopje koffie op het gazon
Maar soms lijkt alles krom
Draait alles om en om
Dit oude huis is altijd open
Ook Vrouwtje Plooi mag binnenlopen
Ik beloof je
Zonder grenzen
Geen muur kan ons scheiden
Onze liefde is eeuwig
Geen haat
We laten ons door angst niet leiden
We blijven bij elkaar
VERHOEF
Leefde iedereen nog lang en gelukkig?
Natuurlijk. Zo gaat dat in prentenboeken.
Je hoeft ze alleen maar op te schudden.
Opschudden, heel simpel. Probeer het eens.
Hoe gaat het?
- Goed. Uitstekend. - Ja?
Hoe ik dat weet?
Ik heb het overleefd.
Ik werd volwassener, lispel niet meer
en vond mijn eigen stem.
Wakker worden, Haantje. Ik ben een verhaal aan het vertellen.
Sorry, de kinderen waren al zo vroeg wakker.
En ze zijn het beste wat me ooit overkomen is.
Dat was een geweldig verhaal, Flopsie. Hoe ga je het noemen?
Ik noem het: 'Het Verhaal van Pieter Konijn.'
Geweldig. Maar wat denk je van:
'Het Verhaal van Pieter, Flopsie, Mopsie,
'en Benjamin. Een Liefhebbende Familie?'
Misschien was de eerste ook prima.
'Pieter Konijn.'
Geen grenzen
Geen muur kan ons scheiden
Onze liefde is eeuwig
Geen haat
We laten ons door angst niet leiden
We blijven bij elkaar
WEES ONTROERD
Vertaling: Merel Munne